Karmaşıklığın Aydınlığı

Şimdileri sayarken takılmanın verdiği huzurdan bozma anılarımı hayal ile karışık düzensizliğin amaçlarına yönelirken bir yanımın hep boş kalması aslında çekilen bunca acı bunca verilen niyetlerin kurbanıyım artık bedenlerden ayrılmanın hangisinde olduğunu bilmenden yalın ayak doşalılan çöller diyarından susuzluğun verdiği güneşin ellerini çektiği uzanmışlığın gölgesinde beklerken ani dönülen yolda bir pencere ki bana kapalı herkese neden açık sorusunu dahi aklıma getirmeden ani ya da değil artık bilemediğim ya da bilmek istediğim et torbalarını seyretmek isterdim çok uzaklardan seslenmek kimselerin duymadan çektiğim vicdansız azaptan kurtulmak belkide oynanan bu son oyun bitti artık deseler bile kiminin balşadığı kiminin konudan dahi haberi yoktur aslında bir düş ki bu sonu yok aslında aynı perdede döner durur bu oyunlar ben seyrederken alemi bir yoktan var oluşa gidenlerin takip edemem artık bitmesin daha devam hadi sonsuzluğa bir son uyduralım anlayacak yok ne de olsa...