Eskinden Yeniye

Sınırlarını sensizliğin sessizliğin duymak ve kekeme gibi kurduğum derme çatma cümlerimin anısına yeniden bir şiir yazmanın okunması her hatırlanmasında aklına düşmesi birileri ya da yok olmanın verdiği ızdırabın gölgesinden kaçan bir kaç sıfatsız kişiliğin dillendirmesi dinledirmesi deprem sanki dört bir yan yıkılmayı mutlak kılmış kişiliksizlerin sardığı ruhunu kaybeden onca beden yaralar ki yok artık şarabın verdiği sarhoşluğun keyfi çakırdında ayyuka çıkıp dönmemek ya da dönememek yazdığım öykülerin dizilerinden yapılan melodilerin dillendirmesenin açılması eskimişliğe matem tutan kırık bir müzik kutusunda hislerin bir düş olup sallamalarını seyrederken titremesi üşüyen ellerimin devat et nereye sorunundan cevapsız mı katili kimdir bu cümlenin akıbetinim sonlu yaşam sahnesinin veremediği bir bensizlik ebetiyyete kapanan kapıların...

İçe Kapanış

Seçemeyen gözler mi? karmaşıklığın sebeplerini sorgulamak aslında sebepsiz belki de amacına ulaşamayan satırın hatırına yapılan güvensizlik var belki de anılarımda sormak ki önce sorulara ulaşmak renkler cümbüşünden hangi birini elleyebilir insan ve usula eren başlarda niteliksiz nasihatlar kendin olmaya çalıştığını sandığın yalan komplikesinde dönüp bakabilmek uzanan sonsuzluğa ve adımlar karşılık beklemeden seyreden durur mu aslında onu unutur kimi zaman yokluğuna dayanmak bir hissiyat beslemeden bu mu aslında büyüklük kimine göre uzanan kollar marifet adımlar mı uzanan kollar mı hadi der gibi bakışlar ve dans başlar doğanın uydurduğu anlamsız senfoni eşliğinde yeniden doğuş hikayesi sanki hiç olmamış gibi canlandırmak düş oyunlarında onun adımlarını saymaya dalmışken sonsuzluk nefesleri yanı başında beklerken yakamoza dalıp silmek yaşananları yeniden doğuş nerede diye dökülen göz yaşlarını toplarken dönüp geçmişe bakmak perde karanlık ağlamak ki alışkanlık o zaman sırtlamaktan yorgunluğun verdiği nefret ki eve dönüş biletleri yok artık görebilmek renk cümbüşünü... Ayrılık,Aşk ve Seyircinin ölümü