9 Kasım 2009 Pazartesi
İçe Kapanış
Seçemeyen gözler mi? karmaşıklığın sebeplerini sorgulamak aslında sebepsiz belki de amacına ulaşamayan satırın hatırına yapılan güvensizlik var belki de anılarımda sormak ki önce sorulara ulaşmak renkler cümbüşünden hangi birini elleyebilir insan ve usula eren başlarda niteliksiz nasihatlar kendin olmaya çalıştığını sandığın yalan komplikesinde dönüp bakabilmek uzanan sonsuzluğa ve adımlar karşılık beklemeden seyreden durur mu aslında onu unutur kimi zaman yokluğuna dayanmak bir hissiyat beslemeden bu mu aslında büyüklük kimine göre uzanan kollar marifet adımlar mı uzanan kollar mı hadi der gibi bakışlar ve dans başlar doğanın uydurduğu anlamsız senfoni eşliğinde yeniden doğuş hikayesi sanki hiç olmamış gibi canlandırmak düş oyunlarında onun adımlarını saymaya dalmışken sonsuzluk nefesleri yanı başında beklerken yakamoza dalıp silmek yaşananları yeniden doğuş nerede diye dökülen göz yaşlarını toplarken dönüp geçmişe bakmak perde karanlık ağlamak ki alışkanlık o zaman sırtlamaktan yorgunluğun verdiği nefret ki eve dönüş biletleri yok artık görebilmek renk cümbüşünü... Ayrılık,Aşk ve Seyircinin ölümü
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilMASKELERİN DÖNGÜSÜ
YanıtlaSilaslında maskemi boyamıştım.
tam ortasına sahane bir gülücük ve herkesi hayrette düsürücek mutluluk halleri...
masalın adi bile belli
ideal insan
ama her gece uy(A)muyorum.garip..
maskemin boyaları sankı canımı yakıyor gülücükler agır geliyor yüzüme siliyorum maskemi.gerçege donuyorum.
ben ben oluyorum.hayaller umutlar sevinçler...
nefes alıp vermek kadar kısa sürede kırılıp konuyor ellerime hayallerim uçurtmalarım sevinçlerim önümede ellerimde...tekrar maskemi boyuyorum.en sevmedim renklerle sasşa kibirle
hoşgeldiniz benim kısır döngüme...